ماومجنون درس عشق ازیک ادیب آموختیم او به ظاهرگشت عاشق مابه معنی سوختیم
سلام
امروز تولدم بود!!!
مبارک باشه
و.....از این حرفا
یکی از دوستان لطف کردن و .....
خب برید وب قسمت نظراتو باز کنید تا متوجه بشین چه لطفی کردن!!!!
هرچند که یعنی من نمیدونم امضا:محفوظ کیه
ولی ازشون تشکر میکنم
دوست نداشتم این نظرات تایید بشه ولی.....
چون خیلی زحمت کشیده بودن دور از انصاف بود
یک روز آموزگار از دانش آموزانی که در کلاس بودند پرسید :
آیا می توانید راهی غیرتکراری برای ابراز عشق، بیان کنید؟
برخی از دانش آموزان گفتند : با بخشیدن، عشقشان را معنا می کنند.
برخی "دادن گل و هدیه" و "حرف های دلنشین" را راه بیان عشق عنوان کردند.
شماری دیگر هم گفتند "با هم بودن در تحمل رنجها و لذت بردن از خوشبختی"
را راه بیان عشق میدانند
در آن بین، دختری برخاست و پیش از این که
شیوه دلخواه خود را برای ابراز عشق بیان کند،
داستان کوتاهی تعریف کرد:
یک روز زن و شوهر جوانی که هر دو زیست شناس بودند طبق معمول
برای تحقیق به جنگل رفتند.
آنان وقتی به بالای تپّه رسیدند درجا میخکوب شدند.
یک ببر بزرگ، جلوی زن و شوهر ایستاده و به آنان خیره شده بود.
شوهر، تفنگ شکاری به همراه نداشت
و دیگر راهی برای فرار نبود !
رنگ صورت زن و شوهر پریده بود
و در مقابل ببر، جرات کوچک ترین حرکتی نداشتند.
ببر، آرام به طرف آنان حرکت کرد.
همان لحظه، مرد زیست شناس فریادزنان فرار کرد و همسرش را تنها گذاشت.
بلافاصله ببر به سمت شوهر دوید و چند دقیقه بعد ضجه های
مرد جوان به گوش زن رسید...
ببر رفت و زن زنده ماند.
داستان به اینجا که رسید دانش آموزان شروع کردند به محکوم کردن آن مرد.
راوی اما پرسید : آیا می دانید آن مرد در لحظه های آخر زندگی اش چه فریاد می زد؟
بچه ها حدس زدند حتما از همسرش معذرت خواسته که او را تنها گذاشته است!
راوی جواب داد: نه، آخرین حرف مرد این بود که "عزیزم، تو بهترین مونسم بودی.
از دخترمان خوب مواظبت کن و به او بگو پدرت همیشه عاشقت بود."
قطره های بلورین اشک، صورت راوی را خیس کرده بود که ادامه داد:
همه زیست شناسان می دانند ببر فقط به کسی حمله می کند که
حرکتی انجام می دهد و یا فرار می کند
و او قبل از اینکه حرکتی از همسرش سر بزند به اینکار اقدام کرد.
پدر من در آن لحظه وحشتناک
با فدا کردن جانش پیشمرگ مادرم شد و او را نجات داد.
این صادقانه ترین و بی ریاترین ترین راه پدرم
برای بیان عشق خود به مادرم و من بود.
می اندیشم زندگی رویاییست
و بال و پری دارد به اندازه عشق
بیندیش که اندازه عشق در زندگی ات چقدر است؟
آثار عشق در کجای زندگی ات است؟
دلم به حال عشق میسوزه
چرا سالهاست کسی رو عاشق ندیدم؟
مگه نمیدونیم برای هر کاری عشق لازمه؟
رهگذری آروم از کنارم میگذره و بدون احساسی میگه:
صبح به خیر
صداش تو صدای باد و بارون گم میشه
و به گوش قلبم نمیرسه
زمان میگذره و در انتهای راه میفهمی چقدر
حرف نگفته توی دلت باقی مونده
حرفایی که میتونست راهی به سوی عشق باشه
حرفای ناتمومی که تو کوچه های بن بست زندگی اسیرند
ناگهان لحظه غربت میرسه و تو میفهمی که چقدر زود دیر شده
به تکاپو می افتی...در غربت بیابان،در کوچ شبانه پرستوها
درلحظه وصال موج و ساحل دنبال عشق میگردی
دیرشده خیلی دیر
هر روز دوست داشتن رو به فردا می انداختی
و حالا می بینی دیگه فردایی وجود نداره
سالها چشمت رو به روش بسته بودی
ونمی دونستی ...و شاید نمی فهمیدی!
امروز حرف حقیقت رو باور میکنی
اما افسوس خیلی زودتر از اونچه فکر میکردی...دیرشده!
کسی که لذت یه روز زیستن و عاشق بودن رو تجربه کنه
انگار که هزار سال زیسته
و کسی که امروزش رو قدر نمیدونه............
اگه بگن یه روز واسه زندگی کردن فرصت دارین
اگه اعلام کنن دنیا داره تموم میشه...
تموم خطوط تلفن اشغال میشه واسه دوستت دارم گفتن ها
یعنی در آخرین لحظات تازه به اون کسی که واقعا دوسش داریم
ابراز علاقه میکنیم
همون روز روی پوست درختا نقاشی میکشین...
روی چمن میخوابین...
و...کفشدوزک ها رو تماشا میکنین
سرتونو بالا میگیرین...و ابرا رو نگاه میکنین
انگار که بار اوله اونا رو می بینین
و....به اونایی که نمیشناسین سلام میکنین
همون روز می بخشین...می خندین ...و آشتی می کنین
تازه می فهمین عاشق بودین و نمی دونستین
اونقدر غرق در زندگی بودین که...
هیچوقت نه به کسی محبت کردین
و نه اجازه محبت کردن رو به کسی دادین
دلم میسوزه واسه آدمایی که همیشه در فردازندگی می کنن
به خیال داشتن عمر نوح
خدایا...من همونی ام که وقت و بی وقت مزاحمت میشم
همونی که وقتی دلش بهونه میگیره میاد سراغت
من همونی ام که همیشه دعاهای عجیب و غریب میکنه
وچشمهاشو می بنده و میگه
من این حرفا سرم نمیشه باید دعامو مستجاب کنی
همونی که گاهی لج میکنه و گاهی خودشو واست لوس میکنه
همونی که گاهی نمازاش قضا میشه و کلی روزه نگرفته داره
همونی که پشت سر مردم حرف میزنه
گاهی بدجنس میشه و گاهی خودخواه
حالا یادت اومد من کی ام؟
خدایا انگونه زنده ام بدار که نشکند دلی از بودنم
و آنگونه بمیران
که کسی به وجد نیاید از نبودنم
